Σε ποιον πνευματικό χώρο ανήκετε; Απαντήστε στις ερωτήσεις…

Αυτό το τεστ πνευματικής αναζήτησης θα σας απαντήσει σε ποιον πνευματικό χώρο ανήκετε πραγματικά. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις για το τι είναι η πνευματικότητα. Στο τεστ αυτό έχουν κατηγοριοποιηθεί τα 7 βασικότερα συστήματα πεποιθήσεων και οι ερωτήσεις που ακολουθούν είναι στοχευμένες με τέτοιον τρόπο ώστε κάθε απάντησή σας να βαθμολογεί το ανάλογο σύστημα.
Αυτό το τεστ δεν πρόκειται να σας πει σε ποια θρησκεία πιστεύετε, ούτε αν είστε θρησκευόμενοι. Θα σας πει απλά σε ποιον χώρο ανήκουν οι πεποιθήσεις που έχετε για την πνευματικότητα, το Θεό, την πίστη κ.λ.π.
Ακολουθούν 22 ερωτήσεις και όπως πάντα το ζητούμενο είναι να απαντήσετε με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ειλικρίνεια αλλά και αυτογνωσία.

Τεστ πνευματικής αναζήτησης

Advertisements

Κοντά στους γυμνοσοφιστές

«Ο Εύτιμος απάντησε κάπως καθυστερημένα. Είπε:

– Κατά την παραμονή μου στην Ινδία έζησα για πολλά χρόνια κοντά στους γυμνοσοφιστές, άγιους άντρες που, έχοντας απαρνηθεί τα εγκόσμια, ζουν στα δάση και τρέφονται με καρπούς, ρίζες και νερό. 

Αντί να αρρωστήσουν εξαιτίας αυτής της διατροφής, ισχυροποιούνται και αποκτούν μια ανίκητη εσωτερική δύναμη. 




Ισχυρίζονται ότι, από τη στιγμή που σταματούν να τρώνε κρέας ζώων, ο νους τους αποκτά μεγαλύτερη διαύγεια και δεκτικότητα στο φως που προέρχεται από το Είναι τους. 

Το κρέας, δηλώνουν, θολώνει το νου. 




Από την άλλη, γνώρισα στην πόλη Βαράνασι, στις όχθες του Γάγγη, του ιερού ποταμού των Ινδών, έναν άντρα διαφορετικό από όσους έχω γνωρίσει έως σήμερα. 

Σ’ εκείνον οφείλεται στην πραγματικότητα η πλήρης μεταμόρφωση μου, σε σημείο που, παρότι έχω επίγνωση της αγριότητας που επικρατεί γύρω μας, μου είναι αδύνατο να συνεχίσω να ζω από το θάνατο αθώων ζώων.




– Τι κηρύσσει αυτός ο άγιος άνθρωπος; ρώτησε γλυκά η Θεανώ.



– Για να σας απαντήσω λεπτομερώς, θα χρειαζόμουν την προσοχή σας επί πολλές μέρες, ωστόσο, ακολουθώντας τον ειρμό της παρούσας συζήτησης, μπορώ να σας πω ότι κηρύσσει τη συμπόνοια προς όλα τα πλάσματα. 

Για να φτάσει κανείς στην πνευματική ειρήνη, λέει, δεν αρκεί να αποσυρθεί στη μοναξιά των δασών και να αφοσιωθεί στις ασκητικές πρακτικές. 




Ο ίδιος ήταν για πολλά χρόνια ένθερμος αναχωρητής, ώσπου αναγνώρισε την ανάγκη να βρει ένα δρόμο πιο ισορροπημένο, κυρίως για να αποτελέσει παράδειγμα για τους περισσότερους ανθρώπους. 

Χωρίς συμπόνοια δεν μπορεί να υπάρξει απελευθέρωση, επαναλαμβάνει διαρκώς, καθώς η συμπόνοια που πηγάζει ενστικτωδώς από την καρδιά μας μας επιτρέπει να αντιληφθούμε, χωρίς να χρειάζονται μεγάλες εικασίες, ότι όλοι αποτελούμε μέρος ενός απέραντου ονείρου από το οποίο πρέπει να ξυπνήσουμε, ξεκινώντας από την κάθαρση του σώματος και του νου μας.»




Benigno Morilla – Πυθαγόρας, Ο Γιος της Σιωπής

Η επιθυμία για ζωή πρέπει να εκφράζεται συνειδητά

Εκείνοι που υποθέτουν ότι μετά από μια αυτοκτονία θα επιστρέψουν στον τόπο απ’ όπου εστάλησαν, πραγματικά κάνουν λάθος, γιατί η δίνη του διαστήματος θα τους παρασύρει μακριά, σαν φθινοπωριάτικο φύλλο.

Η επιθυμία για ζωή πρέπει να εκφράζεται συνειδητά.

Ο άνθρωπος οφείλει να κατανοήσει για τι πράγμα αγωνίζεται και να θυμάται ότι έχει να επιτελέσει καλές πράξεις και να εκπληρώσει μια αποστολή εδώ στη Γη.

–Άγκνι Γιόγκα, Υπεργήινο, 188 


Ο "κάποιος εαυτός"

Εφόσον κανείς μας δεν έχει αντικειμενική άποψη των πραγμάτων, ο καθε ένας από εμάς απαραίτητα έχει μόνον υποκειμενική άποψη του εξωτερικού κόσμου.
Καθώς δεν είμαστε μηχανές αλλά ζωντανοί οργανισμοί που ονομάζονται «άνθρωποι», οι αντίστοιχες αντιλήψεις μας για τον κόσμο, τα γεγονότα και τους άλλους ανθρώπους έρχονται από μια υποκειμενική, και όχι αντικειμενική, οπτική γωνία.

Αν το θέσουμε διαφορετικά, όλα τα στοιχεία που λαβαίνουν οι αισθήσεις μας περνάνε μέσα από το υποκειμενικό μας φίλτρο.

 Δεν βλέπουμε, ακούμε, αισθανόμαστε, γευόμαστε, ή αγγίζουμε τον εξωτερικό κόσμο με έναν ανεπηρέαστο τρόπο. Ερμηνεύουμε αυτό που βιώνουμε με σκοπό να το βιώσουμε.
Και ο τρόπος που ερμηνεύουμε τα πράγματα, τα γεγονότα, και τους ανθρώπους καθορίζεται από την ιστορία μας, από το κάρμα μας. 

Υπάρχει μια πληθώρα παραγόντων που αποτελούν το υποκειμενικό φίλτρο μέσα από το οποίο πρέπει να περάσουν όλα τα εξωτερικά στοιχεία ώστε να γίνουν κατανοητά. 
Η γλώσσα που μιλάμε και οι γλωσσικές κατηγορίες με τις οποίες σκεφτόμαστε, το πολιτισμικό και ιστορικό παρελθόν και οι πεποιθήσεις του τόπου και του χρόνου μας – όλα αυτά αποτελούν ένα μέρος του υποκειμενικού φίλτρου.
 Επί πλέον υπάρχουν ακόμη περισσότεροι ατομικοί παράγοντες, όπως η προσωπική μας ιστορία, η ιδεολογία ή το σύστημα πεποιθήσεων που τηρούμε, η ψυχοσύνθεση μας, ακόμα και πως αισθανόμαστε την κάθε συγκεκριμένη μέρα, και οι προκαταλήψεις που απορρέουν και διαμορφώνονται από όλες αυτές τις καταστάσεις.

Το «υποκειμενικό φίλτρο» είναι στην πραγματικότητα ένα ακόμα όνομα για αυτό που ονομάζουμε ο «κάποιος εαυτός». Και έτσι βλέπουμε τον κόσμο όχι όπως αυτός είναι αλλά όπως είμαστε εμείς.

(Απόσπασμα από το βιβλίου του Lama Marut: «Be Nobody»)

Άλλο αποδοχή & άλλο συμβιβασμός

Το σύγχρονο μήνυμα της εποχής είναι η αποδοχή. Ωστόσο, υπάρχει μια χαώδης διαφορά μεταξύ της πληροφορίας, της κατανόησης και εν τέλει της επίγνωσης μιας αλήθειας. Καθότι λοιπόν ζούμε στην εποχή της πληροφορίας, δεχόμαστε καταιγισμό πληροφοριών τις οποίες όμως χωνεύουμε αργά και πολλές φορές τις διαστρεβλώνουμε ή τις φέρνουμε στα μέτρα μας και στη βολή μας.
Όπως λέει ο Όσσο, η γνώση είναι ζωντανή μόνο όταν την γνωρίσεις ο ίδιος σαν άμεση εμπειρία. Αλλιώς εάν τη γνωρίσεις από άλλους, τότε δεν είναι γνώση αλλά απλά μνήμη.
Πιστεύω ότι μία από τις χειρότερες στρεβλώσεις που έχουν συμβεί είναι ότι πάρα πολλοί άνθρωποι εκ των οποίων και πολλοί αναζητητές μπερδεύουν την αποδοχή με τον συμβιβασμό.
Αποδέχομαι, σημαίνει ότι δέχομαι και αγκαλιάζω χωρίς κριτική τον εαυτό μου έτσι ακριβώς όπως είναι. Τον αποδέχομαι έτσι όπως είναι, χωρίς στολίδια, χωρίς χάδια και χωρίς υπεκφυγές. Για να συμβεί ωστόσο η αποδοχή, πρέπει να γνωρίζει κανείς τι είναι αυτό που αποδέχεται. Αυτή τη γνώση μπορεί να του την προσφέρει η αυτογνωσία, η οποία αποτελεί μια συνεχή προσπάθεια γνωριμίας του ατόμου με τον εαυτό του. Η αυτογνωσία δεν είναι σεμινάριο, δεν είναι η παρακολούθηση κάποιας ομιλίας, αυτογνωσία είναι η παρατήρηση του εαυτού.
Καθώς λοιπόν το άτομο επιθυμεί να γνωρίσει τον εαυτό του, αρχίζει και τον παρατηρεί. Και κάθε φορά που τον παρατηρεί, διαπιστώνει άλλοτε ότι είναι ένα τέρας και άλλοτε ότι είναι ένας άγιος. Συνήθως στην αρχή της αυτογνωσίας εντοπίζουμε μόνο τα κακώς κείμενα του εαυτού μας και στη συνέχεια αντιλαμβανόμαστε και τις θετικές του πλευρές. Για να προχωρήσει όμως η αυτογνωσία σε βάθος, χρειάζεται η αποδοχή. Χρειάζεται να αποδεχτούμε τον εαυτό μας έτσι όπως τον βλέπουμε με όλα του τα ελαττώματα κι ας φαίνεται σαν ένα τέρας σε πρώτη φάση. Το μυστικό είναι να μην υπάρξει καμία δικαιολογία που να εξηγεί γιατί είμαστε έτσι όπως είμαστε.
Καθώς έρχεται η αποδοχή ότι είμαστε αυτό που είμαστε, τότε εμβαθύνουμε περαιτέρω στην αυτογνωσία μέχρις ότου σταματήσουμε πάλι στα επόμενα ευρήματα, για να τα αποδεχτούμε και αυτά. Η αυτοαποδοχή με την αυτογνωσία είναι οι όψεις του ίδιου νομίσματος. Κανένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο.
Όσο λοιπόν, το άτομο εμβαθύνει μέσα του και αποδέχεται τα ελαττώματά του, μοιραία αποκτά κατανόηση για τη φύση αυτών των ελαττωμάτων που έχει ο ίδιος. Όταν λοιπόν αντικρίσει τα ίδια ελαττώματα στους άλλους, κατανοεί ότι η φύση τους είναι ίδια με τη δική του. Κατανοεί ότι ο καθένας είναι ένα ολόκληρο ταξίδι του οποίου τον προορισμό δεν είναι κανείς ικανός να κρίνει. Η αλήθεια του είναι ιερή και ο δρόμος του είναι ο τελειότερος που μπορεί να υπάρξει στο συγκεκριμένο εξελικτικό του στάδιο.
Άρα, αφού φτάνουμε να αποδεχτούμε χωρίς κρίση τη δική μας αλήθεια, είμαστε σε θέση να αποδεχτούμε χωρίς κρίση και την αλήθεια του συνανθρώπου μας. Για την ακρίβεια, η σωστή έκφραση είναι ότι μπορούμε να κατανοήσουμε ότι ο καθένας έχει τη δική του αλήθεια και όπως για εμάς αυτή η αλήθεια είναι ιερή, το ίδιο συμβαίνει και με την αλήθεια των άλλων.
Όμως, το να αποδεχόμαστε ότι ο καθένας έχει την αλήθεια του, δεν σημαίνει ότι η αλήθεια του πρέπει να καταπιέζει τη δική μας, ούτε φυσικά και το αντίστροφο.
Αυτοαποδοχή σημαίνει ότι γνωρίζω τον εαυτό μου και γνωρίζω τι επιθυμώ στη ζωή μου. Δεν επιθυμώ να αλλάξω κανέναν άλλον, αλλά επιθυμώ να είμαι ο εαυτός μου.
Το σίγουρο λοιπόν είναι ότι η αποδοχή με τον συμβιβασμό είναι δύο αντικρουόμενες έννοιες! Ο συμβιβασμός είναι το σκοτάδι της ψυχής μας και του Θείου Σπινθήρα που όλοι έχουμε μέσα μας. Συμβιβασμός είναι αυτό που ζούμε εκατοντάδες χρόνια τώρα και μας έχει βυθίσει στην αποχαύνωση και στην αποκοπή της σύνδεσης με τον πραγματικό μας εαυτό. Καμία σχέση λοιπόν δεν έχει ο συμβιβασμός με την αποδοχή!
Αποδέχομαι ότι εγώ είμαι έτσι όπως είμαι, όπως αποδέχομαι ότι ο καθένας είναι έτσι όπως είναι, αλλά δεν ανέχομαι κανέναν να μου περιορίζει το χώρο μου ή να μου επιβάλει τη δική του αλήθεια, διότι πλέον εγώ γνωρίζω! Γνωρίζω ποιος είμαι και γνωρίζω πως αν γίνω οτιδήποτε άλλο πέρα από αυτό που πραγματικά είμαι, είναι σαν να κάνω βουτιά στην άγνοια και στο σκοτάδι.
Όχι λοιπόν, θα αγωνιστώ για αυτό που πιστεύω όπως ποτέ άλλοτε, θα αγωνιστώ με κάθε τρόπο να πάρω αυτό που πιστεύω ότι μου αξίζει, πάντα με σεβασμό στην αλήθεια του άλλου και χωρίς να προσπαθώ να αλλάξω κανενός το δρόμο.
Η οριοθέτηση του εαυτού μου είναι εντελώς απαραίτητη και για την ακρίβεια αποτελεί απόρροια της αυτογνωσίας και της αυτοαποδοχής. Οποιοσδήποτε λοιπόν τείνει να καταπατήσει αυτά τα όρια, θα με βρει απέναντι. Δεν είναι μεγαλοψυχία να αφήνουμε τους άλλους να μας καταπατούν, αλλά έλλειψη σεβασμού για τον εαυτό μας. Και έλλειψη σεβασμού για τον εαυτό του έχει μόνο ο άνθρωπος που δεν έχει ούτε αυτογνωσία, ούτε αυτοαποδοχή!
Πολλές φορές ωστόσο, τυχαίνει να βρισκόμαστε σε καταστάσεις όπου η προάσπιση των ορίων μας είναι μια δύσκολη υπόθεση. Για παράδειγμα το εργασιακό μας περιβάλλον, ο εργοδότης μας, οι γονείς μας, τα παιδιά μας ή ο σύντροφός μας μπορεί να τείνουν η να θέλουν να μας επιβάλλουν τη δική τους αλήθεια. Συνήθως εκεί είναι που κάνουμε και τους μεγαλύτερους συμβιβασμούς διότι το διακύβευμα είναι μεγάλο: μπορεί να είναι η απόλυση, η απόρριψη, ο χωρισμός και άλλες συνέπειες που μπορεί να είναι αρκετά δυσάρεστες και ανεπιθύμητες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, πάλι η λύση είναι η αποδοχή και όχι ο συμβιβασμός. Δηλαδή, στεκόμαστε για λίγο με τον εαυτό μας και ζυγίζουμε την κατάσταση. Σκεφτόμαστε προσεκτικά κάθε πιθανή έκβαση και κάνουμε τη μαγική ερώτηση:

ΑΞΙΖΩ;

Αξίζω να παραμείνω στην εργασία μου και ας καταπιέζομαι;
Αξίζω να ζω σε έναν γάμο που ο σύντροφός μου δεν μου δείχνει σεβασμό;
Αξίζω να είμαι η μαριονέτα των γονιών μου χάνοντας την ελευθερία μου;
Αξίζω να τα έχω καλά με τα παιδιά μου χάνοντας τη ζωή μου;
Το πιο πιθανό είναι ότι η απάντηση θα είναι Όχι. Σε αυτή τη περίπτωση έρχεται η δεύτερη ερώτηση:

Τι μπορώ να κάνω για να ζω αυτό που μου αξίζει;

Κάποιες πιθανές απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις είναι:
Να βρω μια άλλη δουλειά
Να χωρίσω
Να φύγω από το σπίτι των γονιών μου
Να πω στα παιδιά μου να πάρουν το δρόμο τους (εφόσον είναι μεγάλα) ή δεν μπορώ να κάνω τίποτα (εφόσον είναι ακόμα ανήλικα)
Και τώρα έρχεται η σειρά της τρίτης και καθοριστικής ερώτησης:

Αξίζει να χάσω τα καλά που μου προσφέρει η ήδη παρούσα κατάσταση για να κυνηγήσω την καινούργια;

Αξίζει να χάσω τα καλά που μου δίνει η παρούσα εργασία μου και να μπω στη διαδικασία ανεύρεσης μιας άλλης (ενδεχομένως και με λιγότερα χρήματα);
Αξίζει να χάσω τα καλά στοιχεία που προσφέρει ο σύντροφός μου;
Αξίζει να ξεφύγω από τη βολή που μου παρέχουν οι γονείς μου;
Αξίζει να μείνω μόνος χωρίς τα παιδιά μου;

Εάν η απάντηση είναι Ναι, τότε ο δρόμος είναι απλός. Προχώρα…
Εάν η απάντηση είναι Όχι, τότε ο δρόμος είναι πάλι απλός. Αποδέξου ότι επιλέγεις συνειδητά να παραμείνεις στην ίδια εργασία παρόλο που σου φέρονται ενδεχομένως άσχημα, διότι δεν θέλεις να χάσεις τα προνόμια που σου χαρίζει. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τις υπόλοιπες απαντήσεις.
Τη στιγμή που επιλέγουμε συνειδητά κάτι γνωρίζοντας όλες τις παραμέτρους, τότε αυτόματα επέρχεται η αποδοχή της επιλογής μας. Συγχρόνως όμως, τα προβλήματα χάνουν την αίγλη τους και παύουν να μας ενοχλούν το ίδιο. Γιατί; Γιατί τώρα κανείς δεν προσπαθεί να μας επιβάλει την αλήθεια του, αλλά είμαστε εμείς που αποδεχόμαστε το στάτους μιας κατάστασης έτσι όπως είναι. Πλέον έχουμε επιλέξει συνειδητά να βρισκόμαστε εκεί.
Αυτή η απλή πρακτική θα σας αλλάξει τη ζωή εάν την εφαρμόσετε σωστά. Και να θυμάστε, όποτε αλλάζουν οι συνθήκες, μπορείτε να την εφαρμόζετε εκ νέου…
Ο συμβιβασμός μας κάνει να βρισκόμαστε διαρκώς σε ένα παράπονο, σε γκρίνια και εντέλει μας οδηγεί στην ασθένεια διότι συνέχεια μέσα μας δημιουργείται θυμός, πικρία και χίλια άλλα δύο επιβλαβή συναισθήματα, διότι νιώθουμε ότι είμαστε θύματα των άλλων, ότι μειώνουμε διαρκώς τον εαυτό μας και ότι κάποιος άλλος μας παραβιάζει κατ’ εξακολούθηση.
Ας ξεριζώσουμε λοιπόν το δηλητήριο του συμβιβασμού και ας το μετατρέψουμε είτε σε απόρριψη είτε σε συνειδητή επιλογή. Θα κάνουμε πολύ καλό και στον εαυτό μας και στους άλλους γύρω μας!

Μωυσής

via

Βλέπω την ομορφιά μου

Δεσμεύομαι να αγαπώ τον εαυτό μου!
Δευσμεύομαι να γνωρίσω τον αληθινό μου εαυτό βαθειά.
Δεσμεύομαι να εκφράζω τον αληθινό μου εαυτό , 
τα συναισθήματα μου και να μην κρύβω αυτό που είμαι.
Δεσμεύομαι να είμαι ειλεικρινής με τον εαυτό μου.
Δεσμεύμαι να αγαπώ τον εαυτό μου για αυτό που είμαι.
Δεσμεύομαι να κάνω την ευτυχία μου προτεραιότητα.
Δεσμεύομαι να συγχωρώ τον εαυτό μου όταν δεν είμαι τέλεια.
Δεσμεύομαι να βλέπω την ομορφιά μου.
Δεσμεύομαι να είμαι ευγενική και συμπονετική με τον εαυτό μου
 αντί να τον κρίνω και να τον συγκρίνω με άλλους.
Δεσμεύομαι να γιορτάζω αυτό που είμαι.
Δεσμεύομαι να μην λογοδοτώ , να μην συμβιβάζομαι με τίποτα λιγότερο 
από αυτό που η καρδιά μου και η ψυχή μου επιθυμεί .
Δεσμεύομαι να μην υποτιμώ τον εαυτό μου 
και να μην εμπλέκομαι σε σχέσεις και δραστηριότητες 
που δεν τιμούν την ομορφιά μου, την δύναμη μου και την ψυχή μου.
ΑΣΚΗΣΕΙΣ
Πάρε ένα καθρέφτη και κοιτάζοντας τον εαυτό σου πες.
Σε συγχωρώ που….
δεσμεύομαι να…
Σε αγαπώ και σε αποδέχομαι έτσι όπως είσαι.
Κλείσε τα μάτια σου και φαντάσου τον αγαπημένο σου ή τον μελλοντικό σου αγαπημένο να σου μιλά και να δεσμεύεται οτι θα κάνει για σένα ότι ακριβώς θέλεις.
Μετά οραματίσου εσένα να μιλάς στον εαυτό σου και να δεσμεύσαι να κάνεις αυτά που εσύ θέλεις ο αγαπημένος σου να κάνει για σένα.Δηλαδή γίνε πρώτα εσύ αυτό που θέλεις από τους άλλους. Αν θέλεις αγάπη και χαρά από τούς άλλους , δώσε πρώτα εσύ αγάπη και χαρά στον εαυτό σου.
Αφιέρωσε μια ολόκληρη ημέρα στον εαυτό σου χωρίς ενοχές και κάνε οτι σου αρέσει μόνος-η σου γιορτάζοντας ΕΣΕΝΑ .Ολοκλήρωσε την ημέρα με ένα ωραίο δείπνο με την παρέα του εαυτού σου..
Οι φράσεις, ΜΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΙΕΜΑΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ και ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ είναι αυτές που λες , τραγουδάς , γράφεις κατά την δειάρκεια της ημέρας μέχρι που το κάθε κύτταρο σου να το γνωρίζει και έτσι να το ακτινοβολεις όπου και αν πας. Γράψε το και βάλε το σε σημείο να το βλέπεις μόλις ξυπνάς και πριν κοιμηθείς. Λέγε το νοητικά σε όποιον συναντάς.

via

Σταμάτημα των σκέψεων

Οι σκέψεις σου δεν έχουν ρίζες, δεν έχουν σπίτι, περιπλανιώνται όπως ακριβώς τα σύννεφα.
Δεν χρειάζεται λοιπόν να πολεμάς μαζί τους, δεν χρειάζεται να είσαι εναντίον τους, δεν χρειάζεται καν να προσπαθήσεις να σταματήσεις τις σκέψεις.
Θα πρέπει να γίνει αυτό βαθιά κατανόηση μέσα σου, διότι, όποτε ένας άνθρωπος αρχίζει να ενδιαφέρεται για το διαλογισμό, αρχίζει να προσπαθεί να σταματήσει τις σκέψεις.
Κι αν προσπαθήσεις να σταματήσεις τις σκέψεις, δεν θα σταματήσουν ποτέ, γιατί η ίδια η προσπάθεια να τις σταματήσεις αποτελεί σκέψη, η ίδια η προσπάθεια να επιτύχεις τη βουδική φύση αποτελεί σκέψη.
Και πώς γίνεται να σταματήσεις μια σκέψη χρησιμοποιώντας μια άλλη σκέψη;
Πώς γίνεται να σταματήσεις το νου δημιουργώντας έναν άλλο νου;
Τότε θα προσκολληθείς στον άλλο.
Και αυτό θα συνεχίζεται, τότε δεν θα υπάρχει τέλος.
Μην πολεμάς –γιατί ποιος θα πολεμήσει;
Ποιος είσαι εσύ;
Μια σκέψη μόνον, μην κάνεις λοιπόν τον εαυτό σου πεδίο μάχης, όπου η μια σκέψη θα πολεμάει την άλλη.
Αντίθετα, γίνε παρατηρητής, παρατήρησε απλώς τις σκέψεις που επιπλέουν.
Σταματούν, αλλά δεν τις σταματάς εσύ.
Σταματούν, όταν εσύ αποκτάς περισσότερη επίγνωση, όχι όταν προσπαθείς να τις σταματήσεις ο ίδιος.
Osho, απόσπασμα από το: Tantra the Supreme Understanding, Κεφάλαιο 2

via

7 διαφορές μεταξύ θρησκείας και πνευματικότητας

Πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν την πνευματικότητα με τη θρησκεία ή με κάποιο μυστηριώδες υπερφυσικό φαινόμενο. Κάποιοι ακόμα πιστεύουν πως είναι μια αίρεση αλλά αυτό συμβαίνει λόγω της άγνοιάς τους ή του φόβου τους μήπως τους εκμεταλλευτούν.

Προσπερνώντας το αυτό, θα προσπαθήσουμε να μελετήσουμε και να κατανοήσουμε τι είναι ακριβώς η πνευματικότητα, θα φτάσουμε σε μια συνειδητοποίηση πως δεν είναι τίποτα το μυστηριώδες ή υπερφυσικό, ούτε συνδέεται με κάποια αίρεση.

Αυτές οι 7 διαφορές μεταξύ πνευματικότητας και θρησκείας θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε τι ακριβώς είναι η πνευματικότητα.
Η θρησκεία σας κάνει να υπακούτε – Η πνευματικότητα σας απελευθερώνει
Η θρησκεία σας λέει να ακολουθείτε μια ιδεολογία και να υπακούτε συγκεκριμένους κανόνες, αλλιώς θα τιμωρηθείτε. Η πνευματικότητα σας αφήνει να ακολουθήσετε την καρδιά σας και αυτό που πιστεύετε πως είναι σωστό. Σας απελευθερώνει ώστε να μπορέσετε να είστε αυτό που πραγματικά είστε χωρίς να υπακούτε οτιδήποτε δεν συνηχεί ως σωστό με εσάς ή με τους άλλους γιατί όλοι είμαστε ένα. Από εσάς εξαρτάται να επιλέξετε τι θα τιμήσετε τόσο ώστε να το κάνετε θεϊκό.
Η θρησκεία σας δείχνει το φόβο – Η πνευματικότητα σας δείχνει πως να είστε δυνατοί
Η θρησκεία σας υποδεικνύει τι να φοβάστε και σας λέει ποιες είναι οι συνέπειες. Η πνευματικότητα σας κάνει συνειδητούς απέναντι στις συνέπειες αλλά δεν σας λέει να επικεντρωθείτε στο φόβο. Σας δείχνει ποια στάση να κρατήσετε ακόμα κι όταν φοβάστε και πώς να προχωρήσετε κάνοντας αυτό που νιώθετε πως είναι σωστό, άσχετα με τις συνέπειες που αυτό μπορεί να έχει.
Η θρησκεία σας λέει την αλήθεια  – Η πνευματικότητα σας αφήνει να την ανακαλύψετε
Η θρησκεία σας λέει σε τι να πιστεύετε και τι είναι σωστό. Η πνευματικότητα σας αφήνει να το ανακαλύψετε μόνοι σας και να το κατανοήσετε με τον δικό σας, μοναδικό τρόπο. Σας αφήνει να συνδεθείτε με τον Ανώτερο Εαυτό σας και να δείτε με το δικό σας μυαλό ποια είναι η αλήθεια γιατί η αλήθεια στο σύνολό της είναι ίδια για όλους μας. Σας αφήνει να πιστεύετε στη δική σας αλήθεια μέσω της αντίληψης που σας παρέχει η καρδιά σας.
Η κάθε θρησκεία διαχωρίζεται από τις άλλες θρησκείες – Η πνευματικότητα τις ενώνει
Υπάρχουν πολλές θρησκείες στον κόσμο και όλες διδάσκουν πως η δική τους ιστορία είναι και η σωστή. Η πνευματικότητα βλέπει την αλήθεια μέσα σε όλες τις θρησκείες και τις ενώνει γιατί η αλήθεια είναι ίδια για όλους μας άσχετα με τις διαφορές και τη μοναδικότητά μας. Επικεντρώνεται στην ποιότητα του θείου μηνύματος το οποίο μοιράζονται όλες οι θρησκείες και όχι στις διαφορές και στις λεπτομέρειες που έχουν οι ιστορίες τους.
Η θρησκεία σας κάνει εξαρτώμενους – Η πνευματικότητα σας κάνει ανεξάρτητους
Αν παρακολουθείτε θρησκευτικές τελετές, μόνο τότε θεωρείστε θρησκευόμενοι και άνθρωποι οι οποίοι αξίζουν την ευτυχία. Η πνευματικότητα σας δείχνει πως δεν χρειάζεται να εξαρτάστε από τίποτα για να είστε ευτυχισμένοι. Η ευτυχία πάντοτε βρίσκεται βαθιά μέσα μας και μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι γι” αυτήν. Βρισκόμαστε πάντοτε εκεί που πρέπει και όχι μονάχα αν παρακολουθούμε κάποιες τελετές. Η θεϊκότητα βρίσκεται μέσα μας και γι” αυτό είμαστε πάντοτε άξιοι.
Η θρησκεία εφαρμόζει τιμωρία – Η πνευματικότητα εφαρμόζει το κάρμα
Η θρησκεία λέει πως αν δεν υπακούσουμε σε συγκεκριμένους κανόνες, μας περιμένει τιμωρία η οποία εξαρτάται από την πίστη μας. Η πνευματικότητα μας επιτρέπει να κατανοήσουμε πως κάθε δράση έχει αντίδραση και να συνειδητοποιήσουμε πως η τιμωρία για τις πράξεις μας θα είναι η αντίδραση που θα έρθει από την δράση που θέσαμε σε κίνηση. Εξαρτάται μονάχα από τις θεμελιώδεις δυνάμεις του Σύμπαντος και δεν χρειάζεται να πιστεύετε σε αυτές τις δυνάμεις για να ισχύουν.

Η θρησκεία σας κάνει να ακολουθείτε το ταξίδι κάποιου άλλου – Η πνευματικότητα σας επιτρέπει να δημιουργήσετε το δικό σας
Το θεμέλιο κάθε θρησκείας είναι η ιστορία που λέει για έναν ή πολλούς θεούς, το ταξίδι τους προς την φώτιση και την αλήθεια που έχουν ανακαλύψει, κάνοντάς σας να ακολουθήσετε τα βήματά τους. Η πνευματικότητα σας επιτρέπει να κάνετε το δικό σας ταξίδι προς τη φώτιση και να ανακαλύψετε την αλήθεια στο δικό σας μονοπάτι, ακολουθώντας αυτό που σας λέει η καρδιά σας ότι είναι σωστό γιατί η αλήθεια είναι πάντοτε η ίδια άσχετα με το πόση καταλαβαίνετε.
Κάθε θρησκεία προήλθε από πνευματικότητα, από το ταξίδι μέσα από το οποίο κάποιος άνθρωπος έγινε Θεός. Οι λεπτομέρειες της ιστορίας δεν είναι σημαντικές· απλά βοηθούν τον χαρακτήρα να ανακαλύψει την αλήθεια. Το μήνυμα το οποίο απλώνει και μοιράζει την αλήθεια είναι το σημαντικό, ο Θείος Κανόνας της ανθρώπινης καρδιάς ο οποίος συνηχεί αρμονικά μέσα σε όλους μας. Γι” αυτό όλες οι θρησκείες έχουν ένα κοινό, την αλήθεια.
_______________
Μετάφραση κειμένου: Νίκος Πνευματικός για την Εστία της Θεραπείας, www.healinghome.gr

via

Επαφή με τα αόρατα πεδία και η εξήγησή τους

Ο ισχυρισμός ότι κάποιος έχει το χάρισμα να επικοινωνεί με τον αόρατο κόσμο, είτε διαβάζοντας τη σκέψη χωρίς να υπάρχει κάποια φυσική εξήγηση για την δυνατότητα αυτή, είτε ακόμα περισσότερο ανταλλάσσοντας μηνύματα με ανθρώπους που έχουν πεθάνει ή με ασώματες οντότητες, αποτελεί ένα αντικείμενο που συγκεντρώνει τόσο το ενδιαφέρον όσο και την αμφισβήτηση.
Και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όπου άνθρωποι που έβλεπαν την υπόθεση με έντονα σκεπτικιστική σκοπιά, συνέλαβαν τον εαυτό τους να παρατηρεί άφωνος την παρουσίαση προσωπικών τους πληροφοριών ή ακόμα και ενδόμυχών τους σκέψεων από κάποιον άνθρωπο, που χωρίς να έχει τη δυνατότητα να πάρει αυτές τις πληροφορίες με φυσικό τρόπο, τις ξεδίπλωσε μπροστά στα έκπληκτά τους μάτια, κάνοντάς τους να αποσύρουν ξαφνιασμένοι, κάθε σκεπτικισμό που έδειχναν. Όπως και με τον Dr. Watson, στις γνωστές περιπέτειες του Sherlock Holmes, απομένει συχνά μια αναπάντητη ερώτηση: “Μα πως είναι δυνατό να το ξέρει αυτό;”
Το άγνωστο είναι κάτι που φοβίζει τον άνθρωπο, αλλά προκαλεί συγχρόνως και τον θαυμασμό του. Ο θάνατος κάποιου προσώπου τον τοποθετεί αυτομάτως στη σφαίρα του Αγνώστου για κάθε άλλον ζωντανό που απομένει χωρίς πλέον να μπορεί να έχει κάποια επαφή μαζί του. Όμως, κάποιοι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι μπορούν να επικοινωνούν με τους πεθαμένους. Λαμβάνουν μηνύματα από αυτούς και τα μεταδίδουν στα προσφιλή τους πρόσωπα, προκαλώντας τη συγκίνηση των ίδιων, αλλά και πολυπληθών ακροατηρίων. Έχουν πράγματι αυτή τη δυνατότητα, ή πίσω από την επικοινωνία αυτή κρύβονται κάποιες πολύ λογικές, και ενίοτε όχι και τόσο τίμιες, εξηγήσεις;
Ο βασικός ισχυρισμός των ανθρώπων που παρουσιάζονται ως διάμεσα ή ψυχικοί είναι ότι έχουν κάποιου είδους χάρισμα, που τους επιτρέπει να ανταλλάσσουν μηνύματα διαπερνώντας τα σύνορα του φυσικού κόσμου που είναι αντιληπτός με τις γνωστές μας ανθρώπινες αισθήσεις. Η ιδιότητα της διαμεσότητας χαρακτηρίζει τους ανθρώπους αυτούς που έχουν την ικανότητα να επικοινωνούν με πνεύματα πεθαμένων, ασώματες οντότητες, αγγέλους και πνεύματα της φύσης. Μέσα από οράματα, ήχους που δεν είναι ακουστοί παρά μόνο στο διάμεσο ή και πιο αφηρημένες αισθήσεις, το διάμεσο αποτελεί έναν μεσολαβητή. Κάποιες φορές το διάμεσο καταβάλλεται από κάποιο πνεύμα, το οποίο χρησιμοποιεί το σώμα του διαμέσου για να επικοινωνήσει με τον φυσικό κόσμο.
Εφόσον είναι προφανές πως δεν μπορούν να ελεγχθούν οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί με κάποιον αντικειμενικό τρόπο, η επιτυχία πολλών από τους ανθρώπους που ασκούν αυτήν την τεχνική στηρίζεται κυρίως στην αξιοπιστία των πληροφοριών που μεταφέρουν. Και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου οι μεταφερόμενες πληροφορίες αντιστοιχούν σε πραγματικά γεγονότα, αλλά θα πρέπει πρώτα να ερευνηθεί, εάν πραγματικά το σύνολο των πληροφοριών αυτών προέρχεται από κάποιο αόρατο πεδίο και ότι δεν υπάρχει κάποια λογική εξήγηση που κρύβεται πίσω από το φαινόμενο. Για πολλές από τις περιπτώσεις ανθρώπων που λειτουργούσαν ως διάμεσα αποδείχτηκε εκ των υστέρων πως επρόκειτο για απάτη, αν και υπάρχουν επίσης περιπτώσεις που επιμένουν έναντι κάθε επισταμένου σκεπτικιστικού ελέγχου.
Το βασικότερο επιχείρημα που αμφισβητεί το φαινόμενο της άντλησης πληροφοριών μέσω επικοινωνίας με τον αόρατο κόσμο, βασίζεται στις εκπληκτικές δυνατότητες του ανθρώπινου μυαλού. Σύμφωνα με το επιχείρημα αυτό, είναι αρκετά εύκολο για κάποιον που ξέρει να χρησιμοποιεί καλά το μυαλό του, να αντλήσει βασικές πληροφορίες από κάποιον άλλο άνθρωπο και συνδυάζοντάς τις μεταξύ τους αλλά και με παρατηρήσεις επί της συμπεριφοράς του να διατυπώσει συμπεράσματα που μοιάζουν πως έχουν ανεξήγητη προέλευση, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχουν. Κλασικό παράδειγμα της δυνατότητας αυτής είναι ο Sherlock Holmes, του οποίου τα γεμάτα ευρηματικότητα συμπεράσματα κατάφερναν κάθε φορά να καταπλήξουν τον Dr. Watson, ο οποίος μετά από την εξήγηση της συλλογιστικής διαδικασίας που ακολούθησε ο ντετέκτιβ για να καταλήξει σ’ αυτά, μουρμούριζε πως η όλη συλλογιστική ήταν απλούστατη.
S.H.: Λοιπόν Γουάτσον… Δε σκοπεύεις να επενδύσεις στις “Ασφάλειες Ν. Αφρικής”.
Dr.W.: Που στο καλό το ξέρεις αυτό;
S.H.: Ομολόγησε ότι ξαφνιάστηκες…
Dr.W.: Σαφώς!
S.H.: Στοιχηματίζω ωστόσο, πως σε λίγο θα μου πεις πως ήταν απλούστατο.
Dr.W.: Αποκλείεται!

S.H.: Δεν είναι δύσκολο να οικοδομήσεις μια σειρά από συμπεράσματα, που το καθένα βασίζεται στο προηγούμενο και που κάθε ένα από αυτά είναι πολύ απλό. Αφού το κάνεις αυτό, αν πετάξεις τα ενδιάμεσα συμπεράσματα και παρουσιάσεις στο κοινό μόνο το αρχικό σημείο και το τελευταίο συμπέρασμα, μπορείς να προκαλέσεις ένα εκπληκτικό, αν και επιφανειακά εντυπωσιακό, αποτέλεσμα.
Επιθεωρώντας το τμήμα που βρίσκεται μεταξύ του δείκτη και του αντίχειρά σου μπορώ να καταλάβω ότι αποφάσισες να μην επενδύσεις το μικρό σου κεφάλαιο σε χρυσό.

Dr.W.: Δεν μπορώ να καταλάβω τι σχέση έχει αυτό!
S.H.: Το πιθανότερο είναι να μην μπορείς να βρεις κάποια σχέση. Μπορώ όμως να σου πω τι σχέση έχουν. Ορίστε λοιπόν οι κρίκοι που λείπουν από μια πολύ απλή αλυσίδα. Είχες κιμωλία μεταξύ δείκτη και αντίχειρα όταν ήρθες από τη λέσχη χθες το βράδυ. Βάζεις κιμωλία όταν παίζεις μπιλιάρδο. Μπιλιάρδο παίζεις μόνο με τον Θάρστον. Μου είχες πει ότι πριν από ένα μήνα ο Θάρστον θα επένδυε στις “Ασφάλειες Ν. Αφρικής”, μα είχε περιθώριο ένα μήνα και ήθελε να βάλετε τα χρήματα μαζί. Οι επιταγές σου είναι στο συρτάρι μου και δε μου ζήτησες το κλειδί. Άρα, δε σκοπεύεις να επενδύσεις τα λεφτά σου εκεί.
Dr.W.: Ήταν απλούστατο!

Είναι γνωστό ότι ο φανταστικός ήρωας του Arthur Conan Doyle που χαρακτηριζόταν από ένα ιδιαίτερα κοφτερό μυαλό, εκτός από παρατηρητικός, ήταν και αλάνθαστος χρήστης του συμπερασματικού λογισμού. Δήλωνε πως “από μια σταγόνα νερού, ένας καλός χρήστης της λογικής θα μπορούσε να συμπεράνει την ύπαρξη του Ατλαντικού Ωκεανού ή του Νιαγάρα χωρίς να τους έχει δει ποτέ, ή να έχει ακούσει ποτέ τίποτε γι’ αυτούς”. Παραλείποντας τα ενδιάμεσα συλλογιστικά βήματα που τον οδήγησαν σε κάποιο συμπέρασμα, έδινε την εντύπωση ενός ανθρώπου με υπερφυσικές δυνάμεις, αν και ο ίδιος ως λάτρης της λογικής σκέψης και της ανθρώπινης νοητικής δυναμικής, έσπευδε να διαψεύσει τέτοιες υποψίες αναλύοντας στον Dr. Watson στη λήξη κάθε υπόθεσης την ακολουθία των συλλογιστικών βημάτων που τον οδήγησαν στα φαινομενικά ανεξήγητα, πλην όμως εύστοχα, συμπεράσματά του.
Στενά συσχετιζόμενο με την περίπτωση του “χολμεσιανού συμπερασμού” (holmesian deduction) είναι και ένα ακόμη επιχείρημα που επικαλείται μια τεχνική που ονομάζεται “cold reading” (ψυχρή ανάγνωση). Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται συχνά από άτομα που ισχυρίζονται ότι προλέγουν τη μοίρα ενός ανθρώπου, επικοινωνούν με νεκρούς του συγγενείς, ή μπορούν να μαντέψουν προσωπικές του πληροφορίες με υπερφυσικούς τρόπους, π.χ. επικοινωνώντας με κάποιες οντότητες, διαβάζοντας γυάλινες σφαίρες, κάρτες ταρώ, αστρολογικούς χάρτες, κλπ.. Κάποιος που ξέρει να χειρίζεται καλά αυτήν την τεχνική είναι σε θέση να αποκομίσει και να παρουσιάσει γρήγορα έναν μεγάλο όγκο πληροφοριών σχετικά με έναν άνθρωπο χωρίς να έχει καμιά πρότερη γνώση γι’ αυτόν. Αναλύοντας τη γλώσσα του σώματος, τα ρούχα, την κόμμωση, το φύλο και τις φαινόμενες σεξουαλικές προτιμήσεις, την εθνικότητα, τη φυλή, τη μόρφωση, τον τρόπο ομιλίας, είναι δυνατόν να εξαχθούν πιθανές υποθέσεις που με την κατά κανόνα μη συνειδητοποιημένη ενίσχυση του ατόμου που έρχεται σε επαφή με τον ψυχικό μπορούν να οδηγήσουν τον τελευταίο σε εξαγωγή συμπερασμάτων, ακριβείς αναλύσεις και αποκαλύψεις πληροφοριών, που αφήνουν άφωνο τον αποδέκτη.
Στην περίπτωση που ένα σύνολο ανθρώπων βρίσκεται σε μια ομαδική επίδειξη των ικανοτήτων ενός ψυχικού που χρησιμοποιεί την τεχνική του cold reading κάποια στοιχεία που φαινομενικά δεν έχουν μεγάλη σημασία και περνούν απαρατήρητα, είναι αρκετά για να διαμορφώσουν μια θετική γνώμη του κοινού. Ο Ray Hyman, επίτιμος καθηγητής ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Όρεγκον και γνωστός επικριτής των περιπτώσεων εξαπάτησης με την επίκληση παραψυχολογικών δυνάμεων, προτείνει ένα πλήθος σημείων που οδηγούν έναν επίδοξο χρήστη της τεχνικής του cold reading στην επιτυχία της προσπάθειάς του να πείσει το κοινό ότι κατέχει υπερφυσικές δυνάμεις. Τέτοια σημεία είναι η αυτοπεποίθηση του ατόμου που παρουσιάζεται στο κοινό ως ψυχικός, η εξασφάλιση της συνεργασίας του ακροατηρίου θέτοντάς την συχνά ως όρο για τη συμμετοχή των αόρατων συμμάχων του μάντη στην διαδικασία της επαφής με το αόρατο, η εστίαση στις επιτυχίες και η γρήγορη προσπέλαση των άστοχων και ανακριβών πληροφοριών, η θετική ενίσχυση του κοινού εκφράζοντας πράγματα που θέλουν ή περιμένουν να ακούσουν, η δραματοποίηση, η προσποίηση ότι ο ψυχικός γνωρίζει πολύ περισσότερα από όσα του επιτρέπουν οι “οντότητες” ή που θεωρεί ο ίδιος ότι μπορεί να αποκαλύψει στο κοινό, κ.α..
Ένας τέτοιος, σπεσιαλίστας του είδους, που δε διστάζει να ομολογήσει αλλά και να προβάλλει δημόσια ότι οι “μαγικές” του τεχνικές δεν είναι τίποτε άλλο παρά κόλπα που δημιουργεί ένας πολύ καλά γυμνασμένος νους, είναι ο βρετανός Derren Brown. Καταπλήσσοντας το κοινό του με μια ευρεία γκάμα μαγικών κόλπων, που περιλαμβάνουν το διάβασμα της σκέψης, την υποβολή, την επίκληση των πνευμάτων από νεκρά πρόσωπα, την αποκάλυψη ακριβέστατων πληροφοριών από ανθρώπους που δεν ξέρει τίποτε γι’ αυτούς και πολλά άλλα, αποκαλύπτει ότι τα καταφέρνει όλα αυτά χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό ταχυδακτυλουργίας, πειθούς, ψυχολογίας, παραπλάνησης και θεατρινισμού. Χρησιμοποιώντας αυτές του τις ικανότητες εμφανίζεται ως ικανός να προβλέψει και να επηρεάσει τη σκέψη ανθρώπων με επιδέξιες υποβολές, χειριζόμενος τις διαδικασίες εξαγωγής συμπερασμάτων και διαβάζοντας τα υποκείμενα φυσικά σημεία της γλώσσας του σώματος για να διερευνήσει τι σκέφτεται ο αποδέκτης των τεχνικών του.
Εντυπωσιακή είναι η περίπτωση όπου εκτελεί το παρακάτω πείραμα: σε 5 νέους ανθρώπους ζητάει να σχεδιάσουν το περίγραμμα του χεριού τους και μαζί με ένα μικρό προσωπικό τους αντικείμενο που δεν είναι γνωστό σ’ αυτόν, τους ζητάει να τα εσωκλείσουν σε έναν φάκελο ο καθένας. Κάθε φάκελος έχει απ’ έξω έναν αριθμό από το 1 έως το 5 και κάθε άτομο γνωρίζει τον αριθμό του φακέλου του, όχι όμως και ο Brown. Στη συνέχεια και αφού ανακατεύονται οι φάκελοι, ο Brown αποσύρεται για κάποιο χρονικό διάστημα λέγοντάς τους ότι θα διαλογιστεί επάνω στα αντικείμενα που περιέχονται στους φακέλους και θα γράψει μια περιγραφή για τη ζωή καθενός από τα άτομα αυτά. Πράγματι, μετά από λίγη ώρα οι φάκελοι επιστρέφουν, οι νέοι τους ανοίγουν και διαβάζοντας τα κείμενα μένουν άναυδοι. Ο Derren Brown έχει πέσει μέσα με μεγάλη ακρίβεια, σε ποσοστά που υπερβαίνουν το 80% και κάποιες φορές ακόμα και το 90%. Αναφέρει ακριβέστατες λεπτομέρειες από τη ζωή τους, ακόμα και γεγονότα που τους είχαν συμβεί σε πολύ μικρή ηλικία. Στη συνέχεια, ο γνωστός επαγγελματίας “μάγος” τους ζητά να ανταλλάξουν μεταξύ τους τα κείμενα. Προς μεγάλη τους έκπληξη διαπιστώνουν πως όλα τα κείμενα είναι ολόιδια μεταξύ τους, ενώ ο ίδιος ο Brown αποκαλύπτει ότι τα είχε γράψει πριν από μερικούς μήνες.
Μαγεία; Επαφή με τον αόρατο κόσμο; Ή απλά μια ανθρώπινη λογική που ξέρει πολύ καλά να διαβάζει τα στερεότυπα που ισχύουν για κάθε άνθρωπο; Ένας καλός γνώστης στατιστικών και δημοσκοπήσεων θα μπορούσε να “σερβίρει” το αυτονόητο σαν κάποια εξαιρετική υπερφυσική ικανότητα. Ο Derren Brown όμως δεν εξαπατά το κοινό του, αυτό άλλωστε αποτελεί και έναν κανόνα για τη συμμετοχή ενός επαγγελματία στον κύκλο των magicians. Απλά, είναι πολύ καλός στη δουλειά του, ίσως ακόμα πολύ καλύτερος από διάφορους επίδοξους ψυχικούς που κερδίζουν δημόσια αναγνώριση στοχεύοντας σε γενικότητες και στη συναισθηματική ένταση στην οποία βρίσκονται άνθρωποι που δεν μπορούν να ξεφύγουν από τον πόνο του χαμού ενός προσφιλούς τους ατόμου.
Ένας άλλος τρόπος για να επιτευχθεί μια αύρα ευπιστίας γύρω από έναν άνθρωπο που ισχυρίζεται ψευδώς ότι έχει επαφή με τα αόρατα πεδία είναι η περίπτωση του “hot reading” (θερμή ανάγνωση). Στην περίπτωση αυτή ο αναφερόμενος ως ψυχικός έχει λάβει πρότερη γνώση για πράγματα που σκοπεύει να πει, προσποιείται όμως ότι δε γνωρίζει τίποτε. Αυτό μπορεί εύκολα να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους, όπως με την επίσκεψη κάποιου συνεργάτη του στην κατοικία του ατόμου που θα είναι στη συνέχεια αποδέκτης της επίδειξης των υπερφυσικών ικανοτήτων του ψυχικού. Αν για παράδειγμα ο συνεργάτης έχει παρατηρήσει ότι ο άνθρωπος αυτός διατηρεί στο σπίτι του διάφορες μινιατούρες από κουκουβάγιες, ο ψυχικός στη συνέχεια θα ξεκινήσει μια δήλωση λέγοντας, “νιώθω ότι σας αρέσουν τα πουλιά, ιδιαίτερα τα νυχτόβια πουλιά”. Ο αποδέκτης θα εντυπωσιαστεί από τη δήλωση και θα την επιβεβαιώσει με ενθουσιασμό, νομιμοποιώντας τον ψυχικό και κερδίζοντας την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία του.
Έτσι, με έναν καλό συνδυασμό των δύο παραπάνω τεχνικών, του cold και του hot reading, παράλληλα με μια φήμη που ενισχύεται από δημόσιες εμφανίσεις και έχοντας δυστυχώς πολύ συχνά ως δεδομένη την ευπιστία των ανθρώπων που πονάνε και αναζητούν κάθε είδους παρηγοριά, δε χρειάζεται να είναι κανείς Sherlock Holmes για να αγγίξει την επιτυχία στον τομέα αυτό. Άλλωστε, το να είναι κανείς Sherlock Holmes ή Derren Brown δεν είναι το ίδιο εύκολο όσο το να κερδίζει τις εντυπώσεις με γενικότητες και ακόμα περισσότερο, η αποκάλυψη του τρόπου μέσω του οποίου το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να λειτουργήσει με τρόπο που φαίνεται ως υπερφυσικός, είναι μια δράση που στοχεύει στην αύξηση της κριτικής ικανότητας των ανθρώπων.
Απορία από sapfiros: Αφού δείτε και τα βίντεο δεν νομίζετε ότι το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι όλοι μα όλοι οι θανόντες (σύμφωνα με τους διάμεσους πάντα) έχουν πάει στον παράδεισο; 
Είναι απορίας άξιον ότι κανείς εγκληματίας δεν έχει την επιθυμία να μιλήσει με ζωντανούς 🙂
Όπως και όσοι είναι κοντά στον Θεό, αντί να απολαμβάνουν την παρουσία Του, ενδιαφέρονται μάλλον για τα σκυλιά τους και τον κήπο τους. Α! και την κόμμωσή τους

Μια Ματιά στη Ζωή ενός Μέντιουμ

Επίδειξη από Μέντιουμ

Μπαίνοντας σε Ύπνωση


Πηγή

Νέα έρευνα επιβεβαιώνει το φαινόμενο της έκτης αίσθησης

Το φαινόμενο της ”έκτης αίσθησης” υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων” υποστηρίζει μια νευροεπιστήμονας στο Σίδνεϋ.
Ύστερα από… πενταετή μελέτη παρακολούθησης της εγκεφαλικής δραστηριότητας, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δύο άνθρωποι μπορούν να «συντονίσουν» τις…
λειτουργίες του νευρικού τους συστήματος, χωρίς να έχουν καμία οπτική ή σωματική επαφή μεταξύ τους.

Η Τρίσα Στράτφορντ από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Σίδνεϋ προσπάθησε να εξηγήσει επιστημονικά τι ακριβώς συμβαίνει όταν οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν εγκεφαλικά, κάτι που συμβαίνει ακόμη κι όταν ερωτεύονται!
«Είναι σαν εγκεφαλικό… chatting»!
Στις έρευνές της συμμετείχαν 30 εθελοντές των οποίων καταγράφονταν οι ακριβείς αντιδράσεις τους, τη στιγμή που οι εγκεφαλικές λειτουργίες του ενός, εναρμονίζονταν με αυτές του άλλου. «Για να χρησιμοποιήσω πιο σύγχρονη ορολογία, θα πω ότι ήταν σαν να έκαναν chat οι εγκέφαλοί τους» είπε χαρακτηριστικά η δρ Στράτφορντ!
«Ήταν πολύ συναρπαστικό. Τη στιγμή που οι δύο εγκέφαλοι γίνονται ένας, υπάρχει ένα τμήμα που ονομάζεται βρεγματικός λοβός, που παρουσιάζει υπερβολική δραστηριότητα. Από τη στιγμή που θα συμβεί αυτό, θεωρώ ότι μπορούμε πράγματι να ”διαβάσουμε” το μυαλό του άλλου σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Είναι σαν να έχουμε μία έκτη αίσθηση» προσθέτει!
Πώς έγινε η έρευνα
Κατά τη διάρκεια των ερευνών, τοποθετήθηκαν ηλεκτρόδια γύρω από το κεφάλι των εθελοντών για να παρακολουθούν τα εγκεφαλικά κύματα σε τέσσερις διαφορετικούς τομείς. Παράλληλα, η καρδιά τους ελεγχόταν με ηλεκτροκαρδιογράφημα.
Τα ηλεκτρόδια που παρακολουθούσαν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου κατέγραψαν αυξημένη δραστηριότητα κατά τη στιγμή της «πνευματικής ευθυγράμμισης», στο τμήμα του εγκεφάλου, όπου θεωρείται ότι είναι η έδρα της «φαντασίας»!
«Δεν υπάρχει τίποτε ανεξήγητο μεν, αλλά…»
Η δρ Στράτφορντ δεν βρίσκει τίποτε «ανεξήγητο» στη διαδικασία αυτή, αλλά αναγνωρίζει πως οτιδήποτε άγνωστο και νέο στον χώρο της μελέτης του ανθρώπινου εγκεφάλου μπορεί να προκαλέσει «μεταφυσικές» παρερμηνείες!
«Πιθανότατα, όταν συντονιστούμε εγκεφαλικά με κάποιον, μπορούμε να «διαβάζουμε» τις σκέψεις του», χρησιμοποιώντας την «έκτη αίσθηση» σε συνδυασμό με αυτό που γενικά ονομάζουμε «φαντασία», λέει.
Όσο για το πώς μπορούμε να το πετύχουμε αυτό, συμβουλεύει: «Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται χρόνο, συγκέντρωση και προσπάθεια για να το καταφέρουν αυτό. Θα πρέπει να δώσουμε την απόλυτη και αμέριστη προσοχή μας στο άτομο με το οποίο επιθυμούμε να επικοινωνήσουμε με αυτόν τον τρόπο».
Ωστόσο, παραδέχεται πως υπάρχουν άνθρωποι που καταφέρνουν να «διαβάσουν» τους άλλους χωρίς καμία προσπάθεια. «Με έναν τρόπο που μένει να ερευνηθεί, κάποιοι επηρεάζουν την εγκεφαλική λειτουργία των άλλων, μόνο με την παρουσία τους» λέει.